dinsdag 26 februari 2013

Relatie

Ik ben heel moeilijk wat jongens betreft.
Jongens vind ik heel leuk, ik sta daar ook best wel om bekend.
Ik val altijd op wat ouder, ik weet niet waarom. Minstens 21 meestal, maar toch zijn de jongens die ik wel zie zitten rond de 24.
Geen idee waarom hoor, maar mijn moeder valt ook op ouder, mijn vader was 15 jaar ouder. En zelfs mijn zusje valt op wat ouder.

Maar goed dit heeft niks te maken met de titel of het 'moeilijk'. Zodra een jongen mij ook leuk vind word het bij mij minder. Het is dan zo makkelijk en gaat veelte snel.
Niet altijd overigens. Ook vond ik een jongen heel leuk, hij gaf mij het gevoel dat hij mij ook leuk vond. We hebben een tijdje met elkaar gezeten en toen zei hij 'Het is voor mij meer ouwehoeren, ik vind je wel leuk maar we passen niet bij elkaar'. Ik was echt gebroken want ik vond hem 4 jaar lang leuk en hij kreeg tussendoor een relatie met mijn toenmalig beste vriendin...
Achteraf vind ik het prima, hij kon toch niet zoenen.
Maar door hem denk ik al snel 'waarom zou hij mij willen als zelf ... mij al niet wil?!'

Ik ben iemand die van het leven probeert te genieten op mijn eigen manier.
Ook pas ik op met jongens, want als je veel jongens af gaat ben je als meisje een slet.
Zo denken mensen nou eenmaal.

Ergens wil ik een relatie maar ik vind de vrijheid ook heel fijn.
Een relatie lijkt mij wel fijn en ik heb daar misschien een té sprookjes achtige gedachte bij.
Ik zou namelijk graag een jongen hebben waarmee ik naar muziek kan luisteren, gamen, voetbal kijken op tv en in een stadion, uit eten kan gaan, tripjes maken naar mooie landen, films kijken, goeie seks mee kan hebben etc. (hihihihihi)
Maar op deze aardbol en zeker hier in Nederland bestaan er geen jongens die dat ook willen.

Misschien kom ik door dit heel hopeloos over, wat ik volgens mij langzamerhand ook begin te worden...

Hoe denk jij over relaties? Heb je een relatie? Herken je iets hier uit?
Please tell me about it.

Kusje op je neus.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten