30 Oktober 2012

Ik ben vandaag naar het Aoc geweest met Kevin. De school waar ik voor het eerst een zware rugzak op mijn rug droeg. In mijn hoofd hoorde ik spontaan de leraren weer schreeuwen dat we eens zachter moesten doen. Ik zag mijzelf weer in alle lokalen kijken, opzoek naar knappe jongens. Maar deze keer was ik opzoek naar de leuke leraren. De school waar ik dagen, weken, maanden zelfs járen lang met tegenzin naar toe fietste. De gangen waren allemaal nog het zelfde al blijken ze elk jaar weer een stukje kleiner te worden. Dé gangen waar ik regelmatig stond als ik weer eens de les uit was gestuurd. Zodra ik de school binnen liep zag ik de kluisjes en alsof het ritme nog in mijn hoofd zit wilde ik meteen daarheen lopen. Het was altijd weer een feest als jij bij de kluisjes bleef hangen en meneer Kemperman er aan kwam om te vertellen dat je maar beter op kon rotten. Ineens schoten die vreselijke maar toch leuke jaren voorbij. Ik weet nog dat ik voor het eerst mijn kluisje opende, wat voelde ik mij groot. Je hoorde erbij je hoorde op de "grote" school tussen de "grote" pubers. Stiekem roken in een hoekje leek mij toen heel stoer, achteraf gezien was dat het totaal niet. Ik rookte niet eens over mijn longen toen die tijd! Pure verspilling van geld en tabak. De geur van de school was nog precies het zelfde. Als je door de lange gang liep rook je eerst allemaal hout van het techniek lokaal die langzaam veranderde in de geur van motorolie deze vervaagde tot bakgeur en tot slot een overdosis aan de geur van bloemen. Als ik er op terug kijk had ik het zo slecht nog niet daar, daar op het Aoc.